"Dziękuję za to Bogu, za to dziedzictwo najszczególniejsze, to, które każdy biskup określa jako "pupilla oculi". (...) Muszę powiedzieć, że jako dawny biskup krakowski nieraz drżałem o to seminarium. (...)
Ponieważ sam tego powołania doświadczyłem właśnie tutaj, w tym seminarium, w tych ławkach, więc Wam chcę pogratulować, żeście znaleźli to powołanie i życzyć, żebyście mu byli wierni. Polecam Was Matce Najświętszej, Królowej Kapłanów."
Jan Paweł II w kaplicy seminaryjnej. Kraków, 13 sierpnia 1991 r.
Święcenia prezbiteratu 2010
W sobotę 29 maja 2010 roku w Katedrze na Wawelu, z rąk ks. kard. Stanisława Dziwisza 14 diakonów z archidiecezji krakowskiej przyjęło święcenia prezbiteratu. Tego samego dnia w Katedrze im. św. Mikołaja w Bielsku-Białej, święcenia prezbiteratu z rąk ks. bp. Tadeusza Rakoczego przyjęło 9 diakonów z diecezji bielsko-żywieckiej. Neoprezbiterom towarzyszy duchowo ich patron św. Ojciec Pio.
Przyjęcie święceń bezpośrednio poprzedziły tygodniowe rekolekcje, po zakończeniu których diakoni przyjmują święcenia prezbiteratu z rąk swoich biskupów. W tym dniu neoprezbiterzy otrzymali również aplikaty na swoje pierwsze parafie. Następnego dnia neoprezbiterzy sprawowali Msze św. prymicyjne w swoich rodzinnych parafiach.
W Katechizmie Kościoła Katolickiego czytamy:
1563 Urząd prezbiterów jest związany z biskupstwem, uczestniczy we władzy, mocą której sam Chrystus Ciało swoje buduje, uświęca i rządzi. Dlatego też kapłaństwo prezbiterów zakłada wprawdzie sakramenty chrześcijańskiego wtajemniczenia, zostaje jednak udzielone przez ten specjalny sakrament, mocą którego prezbiterzy dzięki namaszczeniu Ducha Świętego zostają naznaczeni szczególnym znamieniem i tak upodabniają się do Chrystusa Kapłana, aby mogli działać w zastępstwie Chrystusa-Głowy".
1564 "Prezbiterzy, choć nie posiadają szczytu kapłaństwa i w wykonywaniu swojej władzy zależni są od biskupów, związani są jednak z nimi godnością kapłańską i na mocy sakramentu kapłaństwa, na podobieństwo Chrystusa, najwyższego i wiecznego Kapłana , wyświęcani są, aby głosić Ewangelię, być pasterzami wiernych i celebrować kult Boży jako prawdziwi kapłani Nowego Testamentu".
1566 "Swój zaś święty urząd sprawują przede wszystkim w kulcie czy uczcie eucharystycznej, w której działając w zastępstwie (in persona) Chrystusa i głosząc Jego tajemnicę, łączą modlitwy wiernych z ofiarą Tego, który jest ich Głową, i uobecniają we Mszy świętej, aż do przyjścia Pańskiego, jedyną świętą ofiarę Nowego Testamentu, mianowicie Chrystusa, ofiarującego się raz jeden Ojcu na ofiarę niepokalaną". Z tej jedynej ofiary czerpie swoją moc cała ich posługa kapłańska.
Święcenia diakonatu i obłóczyny 2010
8 maja 2010 roku w Katedrze na Wawelu, z rąk ks. kard. Stanisława Dziwisza 22 kleryków z archidiecezji krakowskiej przyjęło święcenia diakonatu. Tego samego dnia w Katedrze im. św. Mikołaja w Bielsku-Białej, święcenia diakonatu z rąk ks. bp. Tadeusza Rakoczego przyjęło 13 kleryków z diecezji bielsko-żywieckiej.
Przyjęcie święceń bezpośrednio poprzedziły tygodniowe rekolekcje, po zakończeniu których klerycy w dniu uroczystości św. Stanisława przyjmują święcenia diakonatu.
W Katechizmie Kościoła Katolickiego czytamy:
1569 "Na niższym szczeblu hierarchii stoją diakoni, na których nakłada się ręce <>". Przy święceniach diakonatu tylko biskup wkłada ręce. Oznacza to, że diakon jest specjalnie związany z biskupem w zadaniach swojej "diakonii".
1570 Diakoni uczestniczą w specjalny sposób w posłaniu i łasce Chrystusa. Sakrament święceń naznacza ich pieczęcią ("charakterem"), której nikt nie może usunąć. Upodabnia ich ona do Chrystusa, który stał się "diakonem", to znaczy sługą wszystkich. Do diakonów należy między innymi asystowanie biskupowi i prezbiterom przy celebracji Boskich misteriów, szczególnie Eucharystii, jej udzielanie, asystowanie przy zawieraniu małżeństwa i błogosławienie go, głoszenie Ewangelii i przepowiadanie, prowadzenie pogrzebu i poświęcanie się różnym posługom miłości.
Dzień później, 9 maja, w czasie uroczystych nieszporów sprawowanych przez ks. rektora Grzegorza Rysia 26 alumnów III rocznika, którego patronem jest św. Jan od Krzyża, przyjęło strój duchowny. Uroczystość ta potocznie nazywana jest obłóczynami.
Gorąco prosimy o modlitwę za nowowyświęconych diakonów, aby byli gorliwymi sługami ołtarza, oraz za alumnów III rocznika, aby z odwagą świadczyli o przynależności do Chrystusa, czego widocznym znakiem jest strój duchowny.
ss
s
Galeria zdjęć ze święceń w diecezji bielsko-żywickiej - zobacz
Blisko70 młodych ludzi z terenu całej małopolski spotkało się 24 kwietnia w Wyższym Seminarium Duchownym Archidiecezji Krakowskiej na Dniu Otwartym. Podczas trwającego kilka godzin spotkania można było się przyglądnąć życiu kleryków, zwiedzić budynek i porozmawiać z pracującymi tam księżmi. Centralnym punktem była celebracja Mszy św., której przewodniczył ks. rektor Grzegorz Ryś. Podczas homilii ukazał zebranym, że kapłan posługuje się nie tym ,co sam posiada, ale przede wszystkim tym, co pochodzi od Chrystusa. W centrum życia ucznia powinien się zatem znajdować Stół Eucharystii, a od tego, czy z niego spożywamy czy też nie, zależy nasza wiara. Ostatnim punktem spotkania był koncert kleryckiego zespołu Siloe. Kończąc Dzień Otwarty ks. Rektor powiedział, że samo przyjście do seminarium nie oznacza bycia księdzem, dlatego warto spróbować.
Konferencja „Wielowymiarowość formacji dla potrzeb kapelanii w służbie zdrowia – doświadczenia i dylematy” - 17 marca 2010 r.
Wielki Post jest czasem, w którym każdy z nas powinien na nowo odkryć, czym jest dla niego wydarzenie chrztu. Nadmiar łaski, którą w nim otrzymujemy, skłania do szukania miejsc, w których możemy dawać siebie drugiemu człowiekowi. Jest to więc poszukiwanie charyzmatu, którym każdy z nas został obdarzony. Jego przyjęcie i realizacja sprzyja rozwojowi Kościoła. Od roku w naszym seminarium trwały pracę, których celem było zgłębienie natury charyzmatu kapelana szpitalnego – przedstawiciela wspólnoty katolików, którego szczególnym zadaniem jest pochylanie się każdego dnia nad łóżkiem chorego. W ich przebiegu uczestniczyli przedstawiciele Szpitala św. Jana Bożego w Krakowie, Zakonu Bonifratrów, wykładowcy Uniwersytetu Jana Pawła II w Krakowie oraz Fundacja Hospicyjna. Ich podsumowaniem była konferencja „Wielowymiarowość formacji dla potrzeb kapelanii w służbie zdrowia – doświadczenia i dylematy”, która 17 marca miała miejsce w Auli naszego seminarium. Konferencja odbyła się pod patronatem Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia oraz Zespołu ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia Episkopatu Polski. Wśród zaproszonych gości specjalnych znaleźli się Abp Zygmunt Zimowski, Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia oraz Bp José Luis Redrado, Sekretarz Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia, którzy w czasie konferencji wygłosili swoje referaty.
Wnioskiem płynącym z całorocznej pracy jest projekt utworzenia szkoły, której celem będzie przygotowanie kapłanów, kleryków, braci i sióstr zakonnych, a także świeckich wolontariuszy do pracy z osobami chorymi w ramach istniejących już kapelani szpitalnych.
Dodajmy, że przed rokiem, 14 marca 2009 r. w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Łagiewnikach, pod hasłem “Kapelan szpitalny i zespoły terapeutyczne we wspólnej posłudze przy chorym" odbyła się pierwsza konferencja poświęcona projektowi Szkoły Kapelanii Szpitalnej.
Siedzą od lewej: Bp José Luis Redrado, Abp Zygmunt Zimowski, Kard. Stanisław Dziwisz, Ks. dr hab. Grzegorz Ryś, bp Stefan Regmunt
