"Dziękuję za to Bogu, za to dziedzictwo najszczególniejsze, to, które każdy biskup określa jako "pupilla oculi". (...) Muszę powiedzieć, że jako dawny biskup krakowski nieraz drżałem o to seminarium. (...)
Ponieważ sam tego powołania doświadczyłem właśnie tutaj, w tym seminarium, w tych ławkach, więc Wam chcę pogratulować, żeście znaleźli to powołanie i życzyć, żebyście mu byli wierni. Polecam Was Matce Najświętszej, Królowej Kapłanów."
Jan Paweł II w kaplicy seminaryjnej. Kraków, 13 sierpnia 1991 r.
Lektorat i akolitat 2010
27 lutego 2010 roku w Kościele Matki Bożej Fatimskiej na os. Podwawelskim w Krakowie J. Em. Ks. Kard. Stanisław Dziwisz przewodniczył uroczystej Mszy Świętej, w czasie której ustanowił nowych lektorów oraz akolitów, a także dwóm naszym braciom udzielił Admissio.
Urząd lektora przyjęło 27 alumnów z III rocznika, którego patronem jest św. Jan od Krzyża. "Lektor jest ustanowiony do wykonywania czytań z Pisma świętego, z wyjątkiem Ewangelii. Może on podawać intencje modlitwy powszechnej, a gdy nie ma psałterzysty, może również wykonać psalm między czytaniami (OWMR 99)".
Do urzędu akolity zostało ustanowionych 33 alumnów z IV rocznika bł. Karola de Foucauld. "Akolita jest ustanowiony po to, aby usługiwał przy ołtarzu oraz pomagał kapłanowi i diakonowi. Przede wszystkim ma przygotowywać ołtarz i naczynia liturgiczne oraz w razie potrzeby rozdawać wiernym Eucharystię, której jest szafarzem nadzwyczajnym" (OWMR 98).
Otoczmy nowych lektorów i akolitów szczególną modlitwą, aby dobrze wykonywali swoją funkcję i byli prawdziwymi sługami Słowa i Ołtarza.
W dniach od 27 do 30 grudnia 2009 r. w naszym seminarium odbywały się rekolekcje dla maturzystów.
Wzięło w nich udział 82 młodych chłopaków z trzech diecezji, którzy w większości z własnej woli pragnęli zatrzymać się w tym wyjątkowym miejscu i czasie, aby zastanowić się nad swoją przyszłością. Ci młodzi ludzie poprzez swoją dojrzałą postawę uczestniczyli w codziennej Mszy Świętej, spotkaniach w grupach, spotkaniach podsumowujących tematykę dnia. Przygotowywali się także do sakramentu pokuty, do którego przystąpili drugiego dnia.
Rekolekcje prowadził ojciec duchowny- Ks. Grzegorz Gruszecki. Ich tematem były trzy cnoty boskie- wiara, nadzieja i miłość. Poprzez te cnoty, młodzież odkrywała nowe prawdy i starała się spojrzeć na nie z perspektywy własnych doświadczeń religijnych. Konsekwencją tego były liczne wnioski i podsumowania, którymi mogli się wspólnie dzielić.
Klerycy z V, IV i III roku pomagali w animowaniu rekolekcji, starali się dawać świadectwo odpowiedzialnego wyboru drogi oraz służyli rozmową. Podczas rekolekcji była też okazja do spotkania się z Ks. Kard. Stanisławem Dziwiszem, który zaprosił maturzystów do siebie na wspólną modlitwę.
Ufamy, iż te rekolekcje rzuciły światło nadziei na przyszłość uczestniczących w nich maturzystów i wydadzą obfite owoce. Wszystkim przygotowującym, prowadzącym oraz biorącym w nich udział serdecznie dziękujemy!!!
W poniedziałek 14 grudnia w naszym Seminarium odprawiono uroczystą Mszę św. z obrzędem Admissio. Mszy przewodniczył ks. bp Tadeusz Rakoczy, ordynariusz diecezji bielsko-żywieckiej, który również wygłosił piękną homilię. Z Jego rąk alumni V roku z archidiecezji krakowskiej i diecezji bielsko-żywieckiej przyjęli błogosławieństwo, które rozpoczęło ich bezpośrednie przygotowanie do święceń diakonatu. Łacińskie słowo admissio oznacza udzielenie, dopuszczenie. Kościół w tym obrzędzie włącza alumnów w poczet kandydatów bezpośrednio przygotowujących się do święceń diakonatu. Każdy z nich w sposób uroczysty, w obecności biskupa, wyraził swoją chęć i pragnienie przyjęcia święceń, oraz dołożenia wszelkich starań w przygotowaniu do nich. W czasie uroczystości jeden z alumnów przyjął także urząd lektora.
Po Mszy świętej odbyła się Wigilia i opłatek seminaryjny, w którym uczestniczył ks. bp Rakoczy, oraz metropolita krakowski ks. kard. Stanisław Dziwisz. W czasie uroczystości klerycy złożyli życzenia swoim biskupom i księżom przełożonym, oraz alumni przyjęli życzenia od Pasterzy swoich diecezji. Życzeniom towarzyszyło łamanie się opłatkiem oraz śpiew kolęd. Na koniec wszyscy zasiedliśmy do „wigilijnego” stołu.
