„Serdecznie witam polskich pielgrzymów. W sposób szczególny zwracam się do diakonów z krakowskiego Seminarium Duchownego. Za waszym pośrednictwem przesyłam moje pozdrowienie i błogosławieństwo wszystkim klerykom w Polsce. Bądźcie wdzięczni Bogu za dar powołania, pielęgnujcie je i przykładnym życiem dodawajcie odwagi innym, których Pan wzywa, aby nie wahali się odpowiadać: «Oto ja, poślij mnie» (Iz 6, 8). Niech Bóg błogosławi wszystkim tu obecnym!”
Benedykt XVI w czasie audiencji środowej.
Watykan, 23 czerwca 2010 r.
"Dziękuję za to Bogu, za to dziedzictwo najszczególniejsze, to, które każdy biskup określa jako "pupilla oculi". (...) Muszę powiedzieć, że jako dawny biskup krakowski nieraz drżałem o to seminarium. (...)
Ponieważ sam tego powołania doświadczyłem właśnie tutaj, w tym seminarium, w tych ławkach, więc Wam chcę pogratulować, żeście znaleźli to powołanie i życzyć, żebyście mu byli wierni. Polecam Was Matce Najświętszej, Królowej Kapłanów."
Jan Paweł II w kaplicy seminaryjnej. Kraków, 13 sierpnia 1991 r.
Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. (Mt 5,3)
Peregrynacja obrazu Jezusa Miłosiernego
Święta siostra Faustyna w Dzienniczku zapisała takie słowa: „Kiedy spojrzałam na ten obraz, przeszyła mnie miłość Boża tak żywa, że przez pewien moment nie wiedziałam gdzie jestem (…) Pan dał mi poznać, jak wielka liczba dusz znajdzie zbawienie przez to dzieło” (Dzienniczek, 1299).
W niedziele Chrztu Pańskiego (8 stycznia 2012 r.) dane nam było przeżywać w seminarium peregrynacje obrazu Jezusa Miłosiernego. Czas ten (a było go 24 godziny!) był niezwykły. Każdy z nas tak, jak umiał, trwał na kontemplowaniu tego dzieła. Choć może przeszkadzało zmęczenie, to jednak trwaliśmy na modlitwie do późnych godzin nocnych. Ks. bp Grzegorz Ryś podzielił się z nami owocami swojego wpatrywania się w obraz, mówiąc, że rany Jezusa na tym obrazie są jakby „świeże”. Słowa te każdemu z nas uzmysłowiły, że „świeżość” tych ran jest powodowana naszymi grzechami i słabościami, naszym brakiem miłości. Chrystus jednak jest tym, który pokonał raz na zawsze nasze grzechy i zmartwychwstał. Obraz Miłosiernego ciągle przypomina o tym nam – ludziom małej wiary. W tej „dobie miłosierdzia” każdy z nas wpatrywał się w Jezusa, który idzie ku nam i mówi: „Dziecko powiedz mi o wszystkim, powiedz mi o wszystkim, bądź szczere w postępowaniu ze mną, odsłoń mi wszystkie rany swego serca, ja je uleczę” (Dzienniczek, 1487).
Każdy z nas widział obraz Jezusa miłosiernego wiele razy w swoim życiu. Może było tak, że nigdy nie zastanawialiśmy się dlaczego taki jest. Myślę jednak, że po odkryciu go na nowo, będziemy mogli sobie i innym głosić orędzie miłosierdzia dzięki wstawiennictwu bł. Jana Pawła II i św. siostry Faustyny.
Misericordias Domini in aeternum cantabo!
"WYBRANY" - PRZEDSTAWIENIE ROCZNIKA IV
"Pan Bóg stworzył świat raz na zawsze. Wyposażył nas w instynkt i inteligencję. Ale mamy też wolną wolę i tak naprawdę możemy robić co chcemy".
Te słowa to jedno z wielu przesłań, które pojawiły się w przedstawieniu wystawionym przez rocznik św. Pawła w seminarium 20 grudnia. Sztuka była próbą ukazania zależności między chrześcijanami, a Narodem Wybranym, a także ludzkiego dramatu przeżywanego podczas wojny. Jednocześnie miała na celu zatrzymanie się nad tą wielką tajemnicą, kim jest Chrystus dla każdego człowieka.
Akcja rozgrywała się w pochłoniętej II wojną światową Belgii. Mały Żyd, Joseph, został rozdzielony ze swym ojcem, aby ratować życie. Sztuka ukazywała perypetie tego chłopca, próby ocalenia życia, pomoc innych bohaterów chociażby przez udzielenie azylu czy stworzenie fałszywych dokumentów. Nie zabrakło motywów przyjaźni, która wytworzyła się między głównym bohaterem a kolegą z internatu. Jednak główny wątek sztuki można było zobaczyć poprzez długie rozmowy Josepha z ojcem Ponsem, katolickim księdzem. Wspólne zastanawianie się nad podobieństwami w religiach żydowskiej i chrześcijańskiej wzbudziło refleksję nad własnym przeżywaniem wiary, ale i wywołało u publiczności wiele radości.
Sztuka została napisana na motywach powieści francuskiego pisarza, Erica-Emmanuela Schmitta pod tytułem "Dziecko Noego". Całość, przeplatana licznymi zmianami scenografii, uwrażliwiła alumnów na wpływ II wojny światowej na ludzi, a także ukazała możliwość pomocy najbardziej potrzebującym, nie tylko w zamierzchłych czasach, ale i we współczesności.
Na koniec słowo do alumnów zabrał ks. v-ce rektor Sławomir Kołata, który zwrócił szczególną uwagę na jedną z wielu sentencji, które padły podczas sztuki: "Zastanawiam się, czy my, chrześcijanie, nie jesteśmy tylko sentymentalnymi Żydami..." Może warto zastanowić się nad własnym przeżywaniem wiary chrześcijańskiej?
Już po raz kolejny Wyższe Seminarium Duchowne Archidiecezji Krakowskiej organizuje w budynku przy ul. Podzamcze 8 „Rekolekcje dla maturzystów i nie tylko...”Wbrew pozorom, jeśli nie zdajesz w tym roku matury, a skończyłeś 17 lat jesteś również mile widziany. Prawdopodobnie jest to dla Ciebie jedyna okazja, by przez kilka dni zamieszkać w murach seminaryjnych, no chyba, że…
A więc, jeśli poszukujesz odpowiedzi na fundamentalne pytania…
jeśli chcesz przemyśleć swoje życiowe decyzje…
jeśli chcesz ożywić swoją wiarę…
…to jest to propozycja właśnie dla Ciebie
W programie rekolekcji wspólna Eucharystia, celebracje, konferencje, spotkania w grupach, goście specjalni, trudne pytania i ciekawe dyskusje. Rekolekcje odbędą się w dniach od 27 (wtorek) do 30 (piątek) grudnia. Przyjazd we wtorek (27.12.2011) od 13:00do 15:30. Zakończenie rekolekcji w piątek ok. godz. 13:00.
Koszt rekolekcji wynosi 70 zł. Jeśli dla kogoś byłaby to zbyt wysoka kwota możliwe jest dofinansowanie bądź całkowite zwolnienie z opłat, po wcześniejszym skontaktowaniu się z Seminarium.
Wskazówki praktyczne:
dobrze jest zabrać z sobą: Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, notatnik, coś do pisania,
nie trzeba zabierać śpiworów, pościeli…, wszystko jest na miejscu
program rekolekcji jest intensywny, zatem nie będzie czasu na wyjścia zewnętrzne poza budynek seminaryjny.
W razie pytań, prosimy o kontakt z ks. Grzegorzem Gruszeckim pod telefonem 012 422 90 92 lub adresem e-mail:
Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
. Zapisów można dokonać na stronie Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej:
Co łączy śpiew religijny, facebook i świętą z .... wieku? Tegoroczna Cecyliada! Dwudziesty pierwszy festiwal pieśni religijnych w seminarium swoją oprawą z rozmachem wszedł w XXI wiek.
Przygotowania
Na miesiąc przed uroczystością klerycy z rocznika bł. ks. Jerzego Popiełuszki przeczesywali z kamerą i dyktafonem teren Krakowa aby nagrać relacje korespondentów z różnych stron świata. Nie stanowiło przeszkody to, że pustynią była piaskownica na plantach a Jerozolimą – krakowski Kazimierz. Po nagraniach przyszedł czas na żmudne montowanie nagrań, dogrywanie dźwięków do obrazów i wymyślanie co zabawniejszych tekstów do filmów z napisami. W tym czasie inna grupa kleryków zajmowała się scenografią oraz zapleczem technicznym. W gorączkowej atmosferze pierwotny zamysł festiwalu zaczynał przyjmować coraz realniejsze kształty.
„Serdecznie witam polskich pielgrzymów. W sposób szczególny zwracam się do diakonów z krakowskiego Seminarium Duchownego. Za waszym pośrednictwem przesyłam moje pozdrowienie i błogosławieństwo wszystkim klerykom w Polsce. Bądźcie wdzięczni Bogu za dar powołania, pielęgnujcie je i przykładnym życiem dodawajcie odwagi innym, których Pan wzywa, aby nie wahali się odpowiadać: «Oto ja, poślij mnie» (Iz 6, 8). Niech Bóg błogosławi wszystkim tu obecnym!”
"Dziękuję za to Bogu, za to dziedzictwo najszczególniejsze, to, które każdy biskup określa jako "pupilla oculi". (...) Muszę powiedzieć, że jako dawny biskup krakowski nieraz drżałem o to seminarium. (...)
