Fragment wykładu wygłoszonego 17 listopada 2001 r. z okazji obchodów 400-lecia istnienia Krakowskiego Wyższego Seminarium Duchownego.

Są daty, których przełomowy charakter historia objawia powoli. Gdy się urzeczywistniają, mają - zgodnie z logiką Jezusowej przypowieści - rozmiary gorczycznego ziarna, które dopiero po dłuższym czasie (nierzadko po całych stuleciach) rozrasta się w potężne drzewo. Za taką właśnie datę w historii krakowskiego Kościoła można uznać 23 maja 1601 - dzień, w którym bp Bernard Maciejowski na zwołanym przez siebie synodzie ogłosił statut O założeniu seminarium dla alumnów przygotowujących się do kapłaństwa.

24 sierpnia 1899

Bp Jan Puzyna poświęca kamień węgielny pod budynek przyszłego seminarium diecezjalnego.

28 września 1901

Zaprojektowany przez Gabryjela Niewiadomskiego nowy gmach seminaryjny wraz z neogotycką kaplicą zostaje poświęcony przez księcia kard. Jana Puzynę. Podstawowe środki na realizację dzieła zostały pozyskane dzięki osobistej energii księdza kardynała oraz, przy poparciu rządu, z Funduszu Religijnego.